MİLLÎ ŞİİRLERİM
ÇANAKKALE
Bir karış toprağında bin şehidin kanı var
Her yuvadan bir erin o dağlarca canı var
Milyonların kanıyla sulanan aziz toprak
Parçalandı yiğitler yaprak yaprak
Yığınlaştı gövdeler çelikten bir sur idi
Tesir etmezdi atom türkün emri dur idi
Mehmetçikti geçerdi yardan anadan candan
Geçmezdi ve geçmedi bu mukaddes vatandan
Ey, şanların şahidi ana dolu mezarı
Ey, kanların vârisi ey canların pazarı
Ey, uğrunda gençliğin harman olduğu diyar
Sana her zaman feda bu can ,bu ana bu yar
4.3.1978
TÜRKLER
Biz boz kırların çocuklarıyız+
Boğamaz bizi ellerde ki deniz
Yalnız insanlık yolunda koşarız
Uymaz bize ne bir simâ ne beniz
Güzel toprağımız ana dolumuz
Kelepçeyi kabul etmez kolumuz
Hiç değişmez inancımız yolumuz
Haksızlığa şahlanan bir milletiz
Bizi aslan doğurmuştur annemiz
Kükremektir daima ananemiz
Kılıç kesmez, gür işlemez sinemiz
Hakikatten dönmeyen bir milletiz.
İMANLI ASKER
Sen koca ordusun bir tek başına
Türklerin en büyük imânı Mehmet
Bütün dünya hayran öz savaşına
Sensin askerlerin yamânı Mehmet
Attığın gülleler çeliği deler
Sevimli tunç yüzün daima güler
Sesin aslan gibi cephede gürler
Süngünde zaferin fermânı Mehmet
Kükrersen nâranda isyan yükselir
Kartal bakışınla kayalar erir
Barışta duruşun itimat verir
Savaşta şimşekler tufanı Mehmet
TÜRK ASKERİ
Durduramaz surlar, kaleler seni
Uçar yükselirsin kartallar gibi
Cephede ateşler ulaşmaz sana
Eser savrulursun tufanlar gibi
Ey sen Türk askeri İslam ordusu
Kükrersen düşmanın kaçar uykusu
Sen, küfrün ebedi ölüm korkusu
Tarih de yazılı destanlar gibi
Târihlerden önce târihtir yaşın
Dağlardan yücedir eğilmez başın
Dünyayı titretir çatılsa kaşın
Savaşlar fatihi sultanlar gibi
Coşkunu bilmeyen bilemez seni
İmânsızlar asla denemez seni
Dünyada hiçbir güç yenemez seni
Kükrersin cephede aslanlar gibi.
JANDARMA
Anlında parıldayan masmavi kan kırmızı
Deniz gibi coşuşu şimşekten çetin hızı
Daima sulh cihanda,barışın ay yıldızı
Hakka taarruzların kelepçesi jandarma
Seni yakından tanırım pervâsızsın korkun yok
En sık korkunç ormanlarda Aslanlardan farkın yok
Yatmak tembellik sana gece, gündüz farkın yok
Kapkaranlık işlerin tek güneşi jandarma
Issız dağlar yoldaşın, güven verir ıslığın
Nevresimin kar senin, ıslak taşlar yastığın
Ses verir , çığlık çıkar taşsa bile bastığın
Aman vermez zâlime, mazlum eşi jandarma
OĞLUM
(Müslüman TÜRK babanın asker oğluna ithafıdır)
En nihayet gelmişti senin de erlik yaşın,
Vatana hizmet için eğilecekti başın,
Sevincimiz sonsuzdu, sen asker olacaktın.
Peygamber ocağında vazife alacaktın.
Bize bayramdı sanki, süsledik, boyaladık,
Kurbanlık bir koç gibi seni de kınaladık,
Seni yollayışımız düğündü davullarla.
Sular döktük ardından en içten dualarla.
Aylar oldu duymadık asla bir kederini,
Mektuplarından aldık sağlıklı haberini,
Resimlerinde gördük komandoymuş sınıfın,
Kuş uçurmaz bekçisi olmuşsun sen sınırın.
Yurda girmek isteyen olmuşsa art niyetle,
Bir kale, bir sur olup, canla , kemikle, etle,
Durdurmak için şerri,sen bir duvar olmuşsun.
Tüm alçak saldırıyı önlemiş durdurmuşsun.
Bazı arslan kesilip, kükremişsin dağlarda,
Bazen kartallar gibi uçmuşsun kayalarda,
Asillik var unutma, damarlarında senin,
Bil ki aldığın kuvvet Mehmet adında senin.
Sanma ki sen kendini askerim,tek neferim,
Ardında tugaylar var, tümen tümen askerim.
Sana takviye kuvvet Allah’ın melekleri,
Önünde ise rehber ordumun şehitleri.
Ata, ecdat, gökte Rab senin ile beraber,
Sana nasıl karşı kor çapulcu kefereler.
Yürü Allah aşkına dinsizlerin üstüne,
Yolarına mayınlar dökseler küme küme,
Yürü vatan aşkına, üzerine bas da geç,
Durma, ayaklarından ümidini kes de geç,
Kolların var ya yeter, olmasın ayakların,
Çelik pençelerinle tuttuğun bayrakların.
Yeter ki hilãline tek bir gölge düşmesin,
Gerekirse candan geç,tek bir bölge düşmesin,
Titrerse ayakların yürümezse düşmana,
Verdiğim bunca emek, helãl olmasın sana.
Eğer bastığın yerden ses getirmezsen küt küt,
Burnundan gelsin senin,anandan emdiğin süt,
Haydi seni göreyim gururumuzsun oğlum,
12.2.1978
OĞLUMA
Maddeye verme değer fazilet manâdadır
Madde için manâdan geçilemez mehmedim
Maddeye kulluk etmek affedilmez hatâdır
Oysa manâya değer biçilemez mehmedim
Hazinedar bir hayvan mehmedim sence nedir
Bence ahlak ,fazilet terbiye hazinedir
İşte manâ bu yüzden bulunmaz definedir
Madde için manâdan geçilemez mehmedim
İnsanda bilgi, görgü en önemli vicdandır
Sevgi,saygı, doğruluk iffet, ahlak imandır
Bunlardan mahrum insan sence nasıl insandır
Her biri ayrı değer seçilemez mehmedim
İnsan ol, insan yaşa yoksada paran,pulun
Güvenilen kişi ol dürüstlükolsun yolun
Paradan çok dost kazan, dorta açılsın kolun
Yoksa,sana dost kolu açılamaz mehmedim
27.10.1975
Leave a Comment
Some HTML allowed:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback this post | Subscribe to comments via RSS Feed